Logo van Club Geluk 0

blog & vlog

Het Zeeman + Club Geluk haak - en breiboek

Zaterdag 11-02-2017, 08:10:24
Vanaf vandaag ligt ons Zeeman + Club Geluk brei- en haakboek in de Zeemanwinkels! Vinden jullie het leuk? Wij zijn er heel blij mee. Willen jullie weten hoe het zo kwam? Het verhaal achter het boek?

Het begon natuurlijk met een leuke kennismaking, want leuk zijn ze daar, bij Zeeman. Ze wilden een boek bij hun een mooie en populaire garen ter ere van hun 50ste verjaardag. Inhoudelijk schetsten ze een kader: haken - en breien, makkelijk en moeilijk en voor iedereen. Binnen dit kader kregen we alle vertrouwen en vrijheid! Toen mochten we een dag in de sample kamer van Zeeman shoppen. Wij zaten dus in een berg wol een beetje op gevoel met bollen te gooien: deze wel en deze niet. We probeerden de kleuren op elkaar af te stemmen en toch gevarieerd te blijven in materiaal, dikte en tint.

Normaal ontwerpen we eerst de producten en zoeken we vervolgens materiaal en techniek erbij om het zo goed mogelijk uit te laten komen. Nu was het andersom: we hadden reeds het materiaal en daar moest een ontwerp bij worden gemaakt. En bij deze ontwerpen probeerden we het raakvlak tussen Club Geluk en Zeeman te vinden. 

Bovendien, het moest razendsnel. Dus naast ons Fantastische truienboek werkten we ook hier aan, de deadline liep namelijk precies gelijk. De zomer van 2016 was een bloedhete zomer voor ons, al breiend en hakend aan het strand en lopend in Parijs, lekker warm onder halve truien, kabelspreien en gehaakte konijnen. Maar het ging ook snel. Bar kan razendsnel haken, dus dat gedeelte was zo af. En ik had sommige ontwerpen al in mijn hoofd, zoals het poezenkussen. Dus die hoefde ik alleen nog maar uit te tekenen. En natuurlijk hadden we hulp van onze waanzinnige nabreiers en -hakers.

De fotografie was met onze vaste fotografe Hannah Liposwky, die ook het truienboek heeft gefotografeerd. En die twee wollige topmodellen? Die zijn prive-eigendom. Die kleine Teckel is van Barbara en heet Sammie. En die witte herder, dat is mijn hond, genaamd Tessel. Ik had haar getraind voor het kleed, want zij is zo braaf dat zij nooit de kabelsprei zou hebben op gepakt. Maar met wat koekjes er in genaaid en wat overtuigend gejuich kwamen we heel ver! 

En toen gingen de ontwerpen en foto's naar Zeeman en zij maakten er dit geweldige boek van. En vertaalden onze patronen in nog wel drie talen. Dus naast leuk, zijn ze bij Zeeman ook nog eens super kundig. En spreken ze een flink woordje brei- en haaktaal over de grens. Daar kunnen wij nog wat van leren.

Marieke



Reageer / Reactie(s):0

Brei een kerstmuts

Maandag 14-11-2016, 12:49:24
Reageer / Reactie(s):0

Saturday Night Fever

Zondag 10-07-2016, 12:05:38
Afgelopen vrijdag en zaterdag was de fotografie voor ons Fantastische truien boek. In de super studio van idem fotografe Hannah Lipowsky hebben we in 2 dagen 16 truien in actie en 3 portretten van Barbara en mijzelf gefotografeerd. Mijn vriend Arjen deed de art direction, Barbara was Mama Make up en ik deed van alles wat. Ik was mij vooral aan het verbazen hoe de beelden die je al weken tekent in je hoofd en op je laptop van de truien, de modellen, de poses, de probs, de styling en de beoogde uitstraling tot leven komen in die 2 dagen. En dat het gewoon klopt bij elkaar! 

De modellen, allemaal vrienden & familie, deden het ook zo goed. Het is niet makkelijk om op een zomerdag in een rare warme wollen trui te gaan staan met minimaal 4 paar ogen op je gericht. En soms moet daarom de art direction ook even meedoen, uit solidariteit met het model en omdat elke kans om op Saturday Night Fever te dansen gegrepen moet worden. 
Reageer / Reactie(s):0

Club Geluk en de fantastische truien

Woensdag 15-06-2016, 08:48:50
Hi peeps

Ons laatste bericht was met Pasen, dus dat is làng geleden. Maar vlak na het eieren zoeken kregen we een go op ons voorstel een Fantastische truienboek te gaan maken. En wel in 3 maanden. Dus als je 12 truien in een boek wilt is dat 1 trui per week. Dat is haalbaar met toegeknepen billen, mits het patroon van de trui al bestaat. En dat is nou net het ding met een breiboek schrijven. En dus schrijven en breien we ons op dit moment helemaal kapot.

Maar het wordt een verschrikkelijk leuk boek. De truien zijn makkelijk te maken en voor elke trui pas je een ander ontwerp toe. Zo krijg je een paardentrui, een landschapstrui, een discotrui, een feesttrui en nog veel meer. Voor dames, heren en kinderen. We wilden eigenlijk ook honden toevoegen aan de doelgroep, maar dat werd te breed. Binnenkort meer!

Marieke



 

Reageer / Reactie(s):0

Haak je blij, met een kapsel voor een paasei!

Woensdag 09-03-2016, 18:52:38
 
Reageer / Reactie(s):0

Knitalong cactus. Deel 1 - De plant

Donderdag 18-02-2016, 11:50:53



Reageer / Reactie(s):0

Knitalong cactus. Deel 2 - De aarde en de pot

Donderdag 17-02-2016, 12:50:53
 
Reageer / Reactie(s):0

Knitalong cactus. Deel 3 - De pot en bloemen

Dinsdag 16-02-2016, 15:33:57
Reageer / Reactie(s):0

Mijn gebreide zoon

Maandag 11-01-2016, 17:04:52
Mijn gebreide zoon

Als je een schrijft over onbreibaarheden, wat is dan de volgende uitdaging? In dit geval: een zoon. Het begon in de herfstvakantie. Voor de rust gingen we naar een huisje midden in de natuur. En daar gebeurde wat mij altijd gebeurt: ik ging me verschrikkelijk vervelen. Verveeld keek ik om mij geen wat ik kon breien. Naast een heleboel groen zag ik mijn ooghoek 2 zoons. Dan brei ik die wel.

En zo breide ik 2 zoons samen in 1 gebreide zoon. Met een trui geinspireerd door een kunstwerk van Banksy met de tekst: Punks not dead (ik heb: Thug for life).

Gedurende het breien bleken veel mensen het eng, mooi, stom, lelijk, grappig en van alles meer te vinden. En dus besloten we het te fotograferen in een dagelijkse setting om het meer context te geven. Achteraf kregen we het idee dat het helemaal mooi zou zijn als je hier een patroon van zou kunnen maken zodat troetelmoeders kun eigen (puber)kind zouden kunnen breien en die pubers niet meer zouden lastig vallen met een onzichtbare navelstreng. Brei je eigen (puber)kind!

Dit laatste is wat er uit werd gepikt: mensen blaften fora vol met adviezen over een gedwongen opname van mij en breitips zoals het breien van een fucking dildo. Velen dachten echt dat ik mijn zoons wilde verstikken met liefde en draad.

Dit internetgeweld was even slikken, (en ook dat er blijkbaar zoveel humorloze en domme mensen zijn) maar Club Geluk werd wel ineens over de hele wereld genoemd: op MTV, CBS, The independent, USA today en nog 40 andere kanalen, tot en met Finland, Canada en Australie! 

Reageer / Reactie(s):0

Goede voornemens

Zondag 27-12-2015, 21:20:48


Elke dag is het begin van de rest van mijn leven. Dat is al sinds mijn 8ste mijn mantra, aangezien ik toen al te dik was en mij elke dag voornam er een einde aan te maken (aan het overtollig gewicht welteverstaan, niet aan mijn leven, ik was een heel blij kind). Het nadeel van een uitgeput mantra is dat het een loos en leeg zinnetje wordt zonder enig overwicht.

Als ik nadenk over nieuwjaarsvoornemens gaat dat net zo: 
Ik neem mijzelf strijdlustig voor minder eten (vroeger was het niet meer te eten, ik word milder), meer te sporten, geen sporadische feestsigaretten meer op te steken. Het voelt dan heel echt totdat ik word afgeleid door een schaal oliebollen. En oprecht ben ik het weer vergeten. Een vorm van voornemens-Korsakov, ik lijd aan een zeer specifieke vorm van geheugenverlies. Drinken houd ik trouwens niet van. Dat verdoezelt mijn zintuigen en daardoor kan ik minder scherp zien waar de oliebollen te halen zijn, dus waarom mensen dat tot zich nemen is mij een raadsel.

Als je dit jaar geen zin hebt weer een paar loze voornemens te verzamelen, die door een jaarwisseling echt niet meer kracht worden bijgezet, ga ze dan breien! Brei een hamburger of taart als je een koolhydraatloze fata morgana najaagt. Je kan ze dan niet eten, want je handen zitten om de breipennen. Brei een asbak, cocktail of champagne en je hebt even geen tijd om er 1 op te steken/in te schenken. Zie je, breien is het begin van de rest van je leven.
Reageer / Reactie(s):0

Achter de schermen bij Tros nieuwsuur

Zaterdag 26-12-2015, 14:40:27
Vandaag, 2de kerstdag, waren we bij Tros Nieuwsuur. Radio is lastig om je op te kleden. Bij televisie is het gemakkelijk: je kiest voor het meest afslankende, of het nu pijn doet en een diarreeaanval geeft of niet. Bij radio heb je de luxe dat niemand je ziet. Maar ook daar hebben we ons wel eens op verkeken. Door de aanwezigheid van een webcam of een onverwachts publiek (de productiemail niet goed gelezen) van 300 man voel je je toch wat betrapt in je gemakkelijke pakje en pluishaar. 

Dus wat je aan doet hangt er tussen in, comfortabel maar toch redelijk leuk. Ik droeg een flesgroene stink jurk, Barbara een flesgroene zweetblouse. Beiden zie en ruik je immers toch niet. Ik had de misser gemaakt door er een blauwe panty onder te dragen. Ik dacht dat deze zwart was, maar zag dat pas in Hilversum. Ik grijp vaker naar de verkeerde kleurschakering panty en ondergoed en geef daarvoor graag de schuld aan de spaarlamp. Ik vind het fijn dat ze sparen, maar de tijdelijke nachtblindheid in de fase tussen aan en uit blijft een matige bijwerking. Zonder nachtkijker tast je een kwartier lang in het duister. Deze lamp is zeker niet gemaakt voor snelle en onrustige mensen zoals ik, tegen de tijd dat de lamp echt aan is heb ik al gedouched en de verkeerde panty aangetrokken.

We vertrokken nog voor het kerstontbijt onder begeleiding van een prachtige zonsopgang langs de A1. De reis was gezellig, want dat is het altijd met Barbara. We waren zoals altijd een uur te vroeg. Dat is onze signature aankomst, dan kan ik nog net even teveel koffie drinken en trillend het optreden in. Barbara houdt meer van alcohol en ontspanning, en die trof het, voor ons in de uitzending was een champagnekenner die trakteerde. Dat uur is ook fijn om even tot jezelf te komen, want het is toch wel heel erg spannend allemaal. Het 18koppig gospelkoor dat voor ons gepland stond, strooide echter bakken met roet in het eten. In onze kleine wachtkamer bleken zij er prima bij te passen, mits we stapelden. Op onze schoot en naast ons zaten gospeldames en heren te kirren over hun gezang en onze breisels. Wij vonden het wat vals, maar misschien was het de tijd van de dag. Het was luid & vol. Wij probeerden onze happy place te vinden en toen dat niet lukte deden we een poging richting wc te koersen om aldaar even rustgevend op de pot te gaan zitten. Halverwege het nemen van de menselijk gospel obstakels richting uitgang blokkeerde de sergerant, oh nee dirigent, de uitgang. Ze gingen nog even oefenen. Op Stalineske wijze brulde zij haar koor toe wat hun zwaktes waren (jullie kijken niet naar mij, DAT is jullie grootste zwakte. Echt gehoord). Ja, deze mevrouw had 2 glinsterende peace tekens op haar schoenen, maar dat bleek achteraf om je op het verkeerde been te zetten. Deze mevrouw was niet op zoek naar vrede, maar naar oorlog. Totaal opgefokt en met het breiwerk tussen de benen verlieten we de ruimte.

Voordat we de studio in gingen kwamen we gezellig Dieuwertje Blok tegen. Een aantal jaar geleden toen mijn oudtste zoon nog een kuiken was heeft hij haar het volgende verteld na een Sinterklaasshow: Mijn vader vindt uw wenkbrauwen sexy (Dit is zeker waar en ook ik vind het een stel benijdenswaardige exemplaren. Op het schoolplein bleek na toetsing deze hypothese ruimschoots bevestigd). Na het delen van zijn vaders mening ontstond een levendig gesprek over de voor- en nadelen van donkere beharing: wat je laat staan en wat niet. Dit gesprek ontstond tussen mij en Dieuwertje welteverstaan. De betreffende zoon had toen nog geen ervaring met beharing en is bovendien blond.

Daarna konden we gelukkig de radioshow in en ging goed en was ook nog leuk.

Fijne kerst!
Reageer / Reactie(s):0

Breiblunders 2015

Dinsdag 22-12-2015, 22:52:10
|

Tja, breien gaat som niet over rozen. Aan onze ontwerpen gaan vaak veel, ja heel veel, missers vooraf. De meeste misbaksels verdwijnen woedend en stampend in de prullenbak. Sommige hebben echter onze breifrustraties overleefd. Zie hier een greep uit onze breiblunders die voorafgingen aan de ontwerpen in ons boek.
Reageer / Reactie(s):0
<< 1234 >>